Wel een beetje raar… 35 jaar

En dan ben je ineens 35! Toen ik de helft jonger was, dacht ik dat mensen van 35 oud waren! Stokoud! Je kon beter meteen vast je plekje op de begraafplaats reserveren, want je leven was wel zo goed als over als je 35 was.... I was wrong, dead wrong (pun intended).

De opmerking "je bent zo oud als je je voelt" is dus blijkbaar toch waar! Ik voel me helemaal geen 35, ik kom nog maar net kijken, een groen blaadje! En dat terwijl ik toch al meer heb meegemaakt dan menigeen op zijn of haar 80e...

En als je dan zo jarig bent, ben ik altijd druk met terugkijken. Niet alleen naar het laatste jaar, maar ook naar de laatste 35 jaar. Wat heb ik geleerd? Nou, dit heb ik dus geleerd:

  • Live is what happens when you are busy making other plans. De waarheid als een koe! Voor een planmatig iemand zoals ik, is vergt dat behoorlijk wat incasseringsvermogen. Iets wat ik dacht niet te hebben, maar zo 35 jaar doornemend blijk ik behoorlijk wat te kunnen incasseren en, belangrijker nog, ben ik in staat om een andere richting op te gaan als er ineens een blokkade staat. Niet altijd leuk, maar dan maken we toch iets moois van de alternatieve route...
  • You live, you learn! Nog zo'n ontzettende tegeltjeswaarheid. Ik merk dat ik vaak weerstand oproep bij mensen als ik uitspreek dat ik ontzettend veel geleerd heb door alles wat er in 35 jaar gebeurd is. Alsof het daarmee zingeving geeft. Nee dat geeft het niet! Sommige dingen zijn gewoon uitermate kut en totaal zinloos. Mag je er daarom geen lessen uittrekken? Als het dan toch al zo zinloos is, haal er dan het beste uit!
  • Haters gonna hate! Taylor Swift, mijn guilty pleasure. Ze heeft gelijk. Ik heb het overgrote deel van die 35 jaar getracht om iedereen maar tevreden te houden. Ik kon intens verdrietig zijn als mensen mij niet aardig vonden of zelfs een hekel aan me hadden. Helaas pindakaas! Nu ik meer naar buiten treed, merk ik dat ik vooral mezelf wil zijn. Vind je daar wat van? Helemaal prima! Wil je daar wat over kwijt, ook goed. Stop ik met mezelf zijn? Not a chance in hell! Dat hele "jezelf zijn" (inclusief alle rauwe randjes) bevalt mij heel erg goed dus dat hou ik graag zo.
  • Iets met ezels en stenen. Ik blog en vlog vaak over het belang van keuzes maken. Uren heb ik besteed aan het analyseren van mezelf en me afgevraagd waarom ik toch steeds dezelfde (veelal niet zulke handige) keuzes maak. Dit doe ik al jaren. En vaak niet twee keer (zoals de gemiddelde ezel) maar soms wel 10 keer. Dit kan over werk gaan, over opvoeding, over mannen, over alles dus! Ik heb me neergelegd bij het feit dat ik een ezel 2.0 ben. Het komt namelijk allemaal voort uit het feit dat ik geloof in de goedheid van de mens en het recht dat iedereen heeft om domme dingen te doen. Anderen, maar ook ikzelf. Ik stoot me gewoon nog 837 keer aan dezelfde steen.
  • I hope this friendship lasts forever. Je hoort wel eens hoe mensen als 35 jaar vrienden zijn. Ik vind dat zo knap. Hoe ouder ik word, hoe minder vriendschappen ik heb. En eerlijk gezegd vind ik dat heel erg fijn. Door het eerdere "live is what happens..." kom je erachter wat vriendschap inhoudt. Sommige blijven, sommige verdwijnen en er ontstaan nieuwe. Toen ik (iets) jonger was, was het hebben van een grote vriendenkring een soort statussymbool, je hoorde erbij. Ik weet beter nu. Het gaat niet om kwantiteit, maar om kwaliteit. En die kwaliteit die heb ik! In overvloed. Mijn "inner circle" weet wanneer ik ze nodig heb (of ik vraag het gewoon), weet wanneer ze me met rust moeten laten, hebben me op mijn best gezien en op mijn slechts. Die vriendschappen mogen van mij eeuwig duren. 
  • Veroordelen is voor mietjes! Ik ben iemand die overal wat van vind. Voor ik zelf een zoon had, vond ik bijvoorbeeld iets van "moeilijke eters". Je leert ze toch gewoon eten, daar ben je zelf bij. Hoofdschuddend sta ik nu mijn eigen Hello Fresh in elkaar te knutselen, terwijl ik macaroni met ham en kaas maak voor mijn eetzeikerd. It is what it is! En zo kan ik nog 100 dingen bedenken waar ik iets over vond en nu schoorvoetend moet toegeven dat ik wellicht iets te snel was met oordelen. Kleine dingen (iPad gebruik bij kinderen) en grote dingen (waarom kiezen sommige mensen voor het slechte pad). Ik probeer niet te oordelen als ik jou zie, geef mij dan hetzelfde respect!
  • Angst is een slechte raadgever. Hoeveel dingen ik heb laten lopen puur en alleen om de angst, ik kan het niet bijhouden. En begrijp me niet verkeerd: angst heeft wel degelijk een functie. Het jammere is, angst is vaak irrationeel. Je maakt mij niet meer zo snel bang. In ieder geval niet op emotioneel vlak. Been there, done that. En dat gegeven is dan vaak weer beangstigend voor anderen om me heen. "Denk toch eens na voor je wat doet, geef jezelf even de kans om op adem te komen, duik er nou niet meteen head first in!" In het slechtste geval levert het een deuk in mijn ego op. Als dat het ergste is... Ik teken ervoor.
  • Ratio is a bitch! En dat zegt iemand die bijna haar hele leven alles op ratio gedaan heeft. Gaan we links? Wat zijn de voordelen, wat zijn de nadelen, wat zijn de risico's, hoe gaat dit aflopen? En dan een prachtige risico analyse later is je beurt eigenlijk al voorbij. Zonde! Ratio heeft me echt een aantal keer gered van totale ontoerekeningsvatbaarheid, echter de mooiste en de meest dierbare momenten in mijn leven zijn allemaal gekomen uit keuzes die ik op mijn gevoel heb gemaakt. Mijn zoon is daar het beste voorbeeld van. Dus probeer ik meer in mijn gevoel te leven, en dat lukt aardig. (Hoewel mijn ratio nog veelvuldig aanstaat hoor, het één kan nou eenmaal niet zonder het ander.)
  • Age is just a number! Ook zo'n mooie dooddoener. Ik begon met "als je 35 bent, dan is je leven wel zo'n beetje voorbij!" Vertel me dat alsjeblieft nog een keer als ik met mijn vriendinnen een Penny de Jager show sta te doen op Zand Festival, als ik playbackend alsof mijn leven ervan afhangt de was sta te doen, als ik helemaal gevouwen lig als mijn zoon de hele dag piemelgrapjes maakt, als ik voor een date in paniek mijn inner circle bel om te melden dat ik "echt niks heb om aan te trekken", als ik nieuwe All Stars koop, als ik een jurkje pas in de Primark en denk "mwoah, die staat mij beter dan een gemiddelde 16-jarige", als ik met een zak Skittles op de bank "Pretty Little Liars" aan het bingewatchen ben, als ik intens verdrietig ben omdat mijn hart gebroken is en alleen functioneer op kilo's chocolade, als de weegschaal net 2 kilo de verkeerde kant opslaat en als ik voor de spiegel sta en denk: "25 going on 35..."

De komende 35 jaar staan er geheid nog wat van deze lessen op mijn programma. Can't wait! Wel wil ik graag met karma de afspraak maken dat we deze lessen lekker geleidelijk laten neerkomen. Deal?

Comments

Add A Comment