Kruispunt

Ken je dat gevoel? Dat knagende gevoel dat je op een kruispunt staat en je niet precies weet waar je heen moet? Je kunt links gaan, je kunt rechtdoor gaan en recht afslaan is ook nog een optie.

Elke route heeft voordelen, net zoals elke route nadelen heeft. In ieder geval in je hoofd. Je maakt eindeloze lijstjes voor jezelf, al dan niet op papier. Spart met je vrienden, laat je spiegelen, zit eindeloos navel te staren. Als je zou moeten slapen, dan peins je nog eens verder over alles waar je al eindeloos over gepeinsd hebt. En dit proces kun je dagen volhouden, misschien zelf wel weken.

Op zo’n kruispunt sta ik nu! En alles wat ik hierboven heb beschreven is exact wat ik voorheen altijd deed. Piekeren, prakkiseren, lijstjes maken, praten, meer piekeren, weer praten om vervolgens een keuze te maken. En deze keuze was dan vooral een gematigde vorm, want stel je toch eens voor dat ik een verkeerde keuze zou maken. Dat kan natuurlijk niet.

Hoe anders is het nu! Een paar jaar geleden heb ik een beeld voor mezelf geschetst. Een soort foto. Hierin heb ik beschreven hoe ik wil dat mijn leven eruit ziet over, pak hem beet, 10 jaar. Het beschrijft mijn woonsituatie, mijn werksituatie, de waarden waar ik belang aan hecht, de mensen die ik om me heen wil hebben en een heleboel ander zaken waar ik gelukkig van word. Het is een foto die soms ook wel eens veranderd. Er valt wat af, er komt wat bij. De foto is niet in beton gegoten. Het is een levend document die met mij mee veranderd gedurende de tijd. In essentie blijft de basis gelijk. (Ik wilde ooit graag een huis met een flinke lap grond erbij, het leek me zo fijn en rustgevend om te tuinieren. Ik weet nu dat ik de minst groene vingers op aarde heb, dus de foto is aangepast!)

Deze foto is geen doel op zich, het is een kader. Nu ik weer op een kruispunt sta, kijken naar al het voorbijrazende verkeer, hou ik al mijn opties tegen deze foto aan. Het verkeer veroorzaakt ruis in je keuze proces. Iedereen heeft namelijk een mening over welke route voor jou de beste is, wat het beste bij je past. Het verkeer bedoelt het goed, dit is het goede nieuws! Het minder goede nieuws is, dat het verkeer zijn eigen route rijd, en deze route bepalend is voor wat ze jou adviseren. Met andere woorden: een advies is in meerdere of mindere mate altijd een projectie van iemand zijn eigen route en leven. Terwijl jouw keuze gebaseerd moet zijn op je eigen wensen, behoeften en verlangens. Nogmaals: het verkeer bedoelt het goed.

Terug naar het oversteken. Ik steek over door alle mogelijke afritten tegen mijn foto aan te houden. Draagt afrit A bij aan deze foto? Nee: die route neem ik niet. Ja: dit is mijn afrit!

En wat als het antwoord misschien is? Misschien draagt deze keuze bij aan de foto. Tsja, dan pak ik de wijsheid van mijn moeder erbij: “Bij twijfel niet oversteken!”

Met de foto in mijn hand loop ik naar de rand van de stoep. Ik werp een blik naar links, een blik naar rechts, een laatst blik naar links en neem een flinke stap naar route C: Mijn route!

 

Add A Comment