Doorleven

Doorleven? Ik gebruik deze term regelmatig. En wat is dat dan?

Vorige week had ik een dag waarop mijn lezing geregisseerd werd. Ik heb zelf mijn verhaal op papier gezet, en kon hem die dag “oefenen” met live feedback op de uitvoering. Het verhaal over de nacht van de dood van Stefan heb ik in de afgelopen 3 jaar al een keer of 7000 verteld. Soms draai ik het zelfs af op automatische piloot. En nu moest ik vorige week mijn verhaal doen tegenover mijn coach en een klein publiek. En dan zoals ik het echt beleefd had.

Wauw! Het kwam bij hen binnen, maar bij mij zeker niet minder. Na het verhaal van die nacht gaat mijn lezing over alle keuzes die ik daarna gemaakt hebt. Het gaat over doorleven. Hoe wilde ik de komende 60 jaar nog doorbrengen? Inktzwart of terug naar een leven die ik een dikke voldoende zou geven.

Ik koos voor het laatste. Als ik dit zo opschrijf lijkt dat makkelijk. Ik kan je verklappen: dat is het niet. Verre van zelfs. Je valt, je staat op. Je valt nog een keer, je krabbelt weer op en dat proces herhaalt zich tot op de dag van vandaag nog steeds. Weliswaar is de frequentie omlaag gegaan, maar vallen en opstaan is nog steeds aan de orde. Ik lijk wel net een “gewoon” mens. 

Toen mijn werd gevraagd of ik mijn lezing in één zin kon samenvatten, heb ik daar best even over na moeten denken. Hoe kan je een verhaal van bijna een uur met zoveel elementen in één korte zin samenvatten. En ineens kwam de zin bij me binnen:

Gebeurtenis + Reactie = Uitkomst

Dit is voor mij de definitie van doorleven en het geeft perfect weer hoe mijn verhaal is opgebouwd. De nacht dat Stefan werd vermoord, al mijn reacties daarop (of deze nou handig of niet waren) en hoe ik uiteindelijk op dit punt ben gekomen.

Je kunt je voorstellen dat ik na die dag redelijk gebroken op de bank zat. Gebroken is het understatement van de eeuw. Juist omdat ik met zoveel gevoel mijn hele verhaal deed, zat ik later die avond alles nog eens de revue te laten passeren. (Eigenlijk heet dit herbeleven, maar ik vind dat een verschrikkelijke term.) En die beelden zijn geen hele prettige beelden. En ook daarvoor geldt: het heeft een functie. En hoe meer ik me er tegen verzet (wat meestal mijn eerste strategie is), hoe heftiger de beelden worden. Dus zet ik al snel in op mijn tweede strategie: een hulplijn. Dat kan muziek zijn, een video of letterlijk een hulplijn in de zin van een vriend of vriendin die me door zo’n avond heen helpt.

Ook het hebben van een strategie is onderdeel van doorleven. (En is lekker pragmatisch!) Het maakt je sterker, beter voorbereid en je leert weer iets meer over jezelf. En van leren is nog nooit iemand slechter geworden.

Doorleven = Leren

Doorleven = Groeien

Doorleven = Keuzes maken

Doorleven = Zijn

Add A Comment